23 Ekim 2009 Cuma

Endonezya'da acayip seyler

Derlerdi ki burasi Turkiye burada hersey olur sasirmayi;onlar henuz Endonezyayi, jakarta Tangerang'i gormeden soylemisler bence.

Dun islek bir caddede arabanin guvenli! koltugunda ilerlerken cadde uzerinde yuruyen yayalarin arasinda cirilciplak bir adam,umursamadan sanki normalmis gibi ilerliyordu muhtemelen deliydi ama kimse tepki vermiyor ve onlar da normalmis gibi yanindan yuruyup geciyorlardi.Ayni caddede kadinlar ve cocuklar da yuruyor.Ben bir yandan gordugum seyi gormemis gibi davranmaya calisip bir yandan saskinligimi gizlemekte zorlaniyordum.

Ikinci tuhaf sey; fakirlikten kirilan bir semtte, muhtemelen insanlar gunde tek ogun ve sadece yumurta ve pirinc lapasi yiyebiliyorlar.iste boole bir semtte isil isil bir dukkan Pet Shop.Kopek mamasi satiyor.Dukkanin onunde de motosikletlerinin uzerinde adamlar yarim dolara yolcu tasiyabilmek icin sira olusturmuslar.

Number 3: Yer: buyuk bir alisveris merkezinde bir restoran.karsi masada cinli bir aile yemek yiyor.kucuk oglanlar ayaklarini masa uzerine kaldirmis ,parmak aralarini temizliyorlar,anne karsilarinda dislerini rtemizliyor ve bademcigini ben gordummm!!!.Adab-i Muaseret uzak dogu uzak diye ulasmamis henuz.

Cogu tuvalette sivi sabun yok olan yerlerde pek kullanan gormedim:(
Bi de su eski usul tuvaletlerden gordum, iceride buyuk kova ve icinde masrapa iggggggkkk.
off nereye dokunsam icim fena oluyor ya benden once ayak parmagini temizleyen insan dokunduysa diye.izmir'e dondugumde el dezenfektani getirecegim yanimda.ama hayret burada neden domuz gribi yok?

Yer : Cin restorani.
Menude kizarmis tavuk bacagi, yemege birlikte gittigim cinliler sapur supur yiyorlar ve kikirdaklar agizlarindan yere tukuruluyor.Ben bisey yemeden kalktim.

21 Ekim 2009 Çarşamba

heheyytt geri dondum

aa ne yazmisim oyle yok yazamiyorum yok fenayim:)

kendimi cok iyi hissediyorum.

3yil aradan sonra calisma hayatina geri donmus olmak tekrar solvent koklamak!!! deri tozu yutmak super biseymis.

ev beni bogmus, ev beni yutmus,cocuk buyutmek ne zormus.
ozguvenimin yerine gelmesiyle telafi edemiyorum tabi Sare'yi ozluyorum cok...
kaydettigim videolari izliyorum,resimlerine bakiyorum minik kelebegimin, askimmm diyorum telefonda o da bana anneemmmm diyor,icim eriyor ozlem oluyor,cosku oluyor,bana olanlar oluyor.

hayir bul bi is ulkende calis ,dunyanin oteki ucunda calismak da ne diyorum kendime ama sevdim ben Jakartayi.Uzakdogu mutfagini zaten severdim evvelden beri ,bi tek fazla karbonhidrata bagli kilo problemi yasarim belki biraz da sIk seyahat etmek etkiler beni.herseye razi olarak vermedin mi bu karari ebruuuuuuuu......

26 Eylül 2009 Cumartesi

Karar,Cesaret ve BEN

Ne zor bir ise giristim,ne kadar korkuyorum,hem de bircok seyden.Cesaret aslinda bircok korkudan olusan ani karar mekanizmasi bende.

20lik disi cekilirken tansiyonu 14e firlayan ben nabzi bir ayarda durmayan tasikardinin ust sinirini cizen ben ne biliim korkak tavugun tekiyim aslinda.

Ama dizginleyemedigim merakim cesaret olarak isim buluyor literaturde.


Birakip gittigimde ayni bulacakmiyim biraktiklarimi?ya ben ayni ben mi olacagim?


korkuyorum...........

27 Ağustos 2009 Perşembe

kumaslarim

Hollanda Den bosch carsamba pazarindan 25 er cm lik parcalar halinda aldigim kumaslari patch-work yatak ortusu yapiminda kullanmayi planliyorum .eger zaman bulup yapabilIrsem yine burada paylasirim umarim.
Posted by Picasa

9 Ağustos 2009 Pazar

Lunapark


butun yaz hatta kis boyunca gurultusu ve ayarsiz ve anlamsiz muzikleriyle bize rahatsizlik veren lunaparktan intikamimizi aldik.evimizden donme dolabi goruyoruz ya acaba donme dolaptan evimizi gorebilirmiyiz i test ettik.
Sare'yi bindirirken tereddut ettim daha cok kucuk korkar diye ama cok mutlu oldu. donme dolabin Sare ce soylemi:nonnu.
Posted by Picasa