Bir devirin kapanisi.

En geride ,derinlerde ,cocuklugumda hatirlayabildigim manzara 3-4 yaslarimdayim;dedemlerin arka bahcesindeki bu babamla amcamin yaptigi kalp sekilli sus havuzunun etrafinda toplanmisiz,dedem beni havaya ziplatiyor,ben kikirdiyorum.Hafizamda ki en derin nokta bu.
Dedem gecen hafta 97 yasinda aramizdan ayrildi.Gecmisi tarihleriyle insanlarin soyisimleriyle tum ayrintilariyla hatirlayip,anlatabilen bir insandi.Ailesine karsi sinirli ve asik suratli,disardakilere karsi cana yakin ve sevimli bir eski zaman insaniydi.Aga cocugu olarak dogmus ve oyle yasamis,ve belli bir yerden sonra anilarla yasar olmustu.
Bu haliyle ona karsi olan hislerimiz de birhayli karisikti.

Ama ben dogdugum kasabada aga torunu degil,firinci Fadime ve Semerci Sait'in torunu olmaktan daha cok gurur duyardim.
Ninemiz evlerinin avlusundaki tas firinda ekmekcilik yapardi.Sabah 5'te kalkip daglara cali-cirpi toplamaya gider,firinini yakar mevsimine gore patlican,biber,patates kozleyip kahvaltisini ederdi.Yani diyetisyenlerin detox vb.adlandirdiklari sekilde beslenirdi.Eksi mayayla yapilan buyuk yuvarlak sert ekmeklerin,hashasla yapilmis ramazan bazlama pidelerinin taze kokulariyla buyudum.
Dedem ise eseklere semer dikerdi,kendisine essek terzisiyim ben derdi.uzun uzun sazlari kivirip sekillendirip,renkli kecelerle suslerdi,tek bir semeri yapmasi 1ay kadar surerdi benim hatrladigim.Agir kanli bir adamdi ,sabirliydi,olmak istedigim ozelliklere sahip tek insandi.Her ani coskuyla yasar-yasatirdi .Camiden gelir oturur ceplerinden gelen sesleri bize duyurmak icin ugrasirdi,ETI PUF'un seffaf ambalajinin sesini duyunca uzerine atlardik bagrislar,cigrislar ; onun ve bizim mutlulugumuzu su an hic bir kelime tarif edemez.Sokaktan gecen dondurmacidan aldigimiz dondurmalari bir yalar bir yudum ilik su icerdik sayesinde;bogazimizin bu sekilde sismeyecegine bizi de inandirmisti.

Firinci ninem bayramlarda ceplerimize bir tutam corek otu koyardi,nazar degmesin diye...
.Hepsi gocup gitti buradan; bu uzerine bastigimiz toprakdan,bu adna hayat dedigimiz yanilsamadan...Hayli zaman oldu.Mutluyduk hepimiz cok mutluyduk,kimse hastalanmazdi,kimse doktora gitmezdi,evimizde hic dedikodu yapilmazdi,sofralarinda herzaman misafir icin yemek ayirilan bir evde buyudum.Guzel huylar ogrendim.Minnettarim,,
.Cok ozluyorum onlari,cocuklugumdaki saf mutluluklarimi,ahsap merdivenleri gicirdayan ahsap evi,avludaki kayrak taslarini,ahsap kapinin uzerindeki cember tokmagi...
Onlar ulastiklari biz kaldigimiz yerde mutlu olalim dilegim budur.

Sevgili Gunluk:)

Universite hazirlik sinifindayken ms.Ottoloni bize gunluk tutmamiz icin bir defter vermisti,butun sinif ortak gunluk tutuyorduk,hem ingilizcemiz gelisiyor hem de paylasmak istediklerimizi ,mesajlarimizi,dedikodulari duyurabilecigimiz ozgur bir alandi.

Bir aksam ORTACA DALYAN'a bara gitmistik,bar cikisi bir arkadas kanaldaki bir tekneye binmek isterken kis ayazinda kanala dusmustu. Soz verdik kimseye soylemeyecektik:)
ama ertesi gun Sevgili Gunluge isimlerimizi saklayarak olayi aktardik.tenefuste ise herkes kimden bahsettigimizi biliyordu.birileri cok kizdi ,birileri cok eglendi.

Sevgili gunlukle iliskim boyle basladi ve baska bir alanda ve aslinda sadece kendim icin yaziyorum,bilmislik taslamak ,oldugumdan farkli gorunmek degil cabam.Sadece duydugum,gordugum,hissettigim ve yasadigimi yazmak.